Gdy koniec Zimnej Wojny ograniczył zagrożenie globalnym konfliktem, zagrożenie ze strony rakiet balistycznych wzrosło, gdyż dostęp do wyrafinowanych technologii rakietowych stał się dostępny na szeroką skalę. Rozprzestrzenienie broni masowego rażenia oraz rakiet balistycznych i manewrujących mogących je przenosić stanowi bezpośrednie dla bezpieczeństwa wojsk USA,dla naszych sojuszników i przyjaciół jak i dla terytorium naszego kraju. Co najmniej 25 krajów jest w posiadaniu lub rozwija broń atomową, biologiczną lub chemiczną. Od 1980 roku pociski balistyczne zostały użyte w siedmiu regionalnych konfliktach. Podczas pierwszej wojnie w Zatoce Perskiej od Irackich ataków rakietami Scud zginęło 28 osób z zaopatrzenia.
W grudniu 2002 roku, Prezydent George W. Bush nakazał Departamentowi Obrony rozpoczęcie prac nad szybkim uruchomieniem podstawowych możlwiości obrony przed nadchodzącym zagrożniem wobec ojczyzny i sojuszników ze strony rakiet balistycznych. Agencja obrony przed rakietami w 2004 roku zakończyła prace nad podstawowym systemem obrony przed rakietami balistycznymi System daje Stanom Zjednoczonym możliwości obrony jakich nigdy przedtem nie miały - możliwość przechwytywania i niszczenia rakiet balistycznych które przedtem mogły uderzyć w którykolwiek z 50 stanów.
Podstawowym zadaniem tarczy jest obrona Stanów Zjednoczonych (wszystkie 50 stanów) przed ograniczonym atakiem rakietą balistyczną ze strony państw rozbujniczych. System powienien również po części chronić przed przypadkowym lub nieautoryzowanym atakiem ze strony innych państw.
Tarcza służy do namierzania oraz niszczenia pocisków balistycznych wystrzelonych w kierunku USA.
Na system tarczy antyrakietowej składają się: